10 එපාම කරපු කාලෙ.....

ඔයාල බලාවි කො යකො මුගේ ජීවිතේ 01 කියල.. බොලේ මම ඉස්සෙල්ල කිවුවෙ.... මම දැම්මනෙ.. බැලුවෙ නැද්ද?? ඔන්න එහෙනම් මෙතනින් එකත් බලා ගන්නකො..පප්ප බයිසිකලය.
 අද කියන්නෙ ඉට පස්සෙ වෙච්ච් සිදුවීම් ටික.... මගේ ජීවිතේ ඒ කලේ ගමට හරි ලැදියාවක් තිබුනෙ... පොඩ්ඩක් නෙමෙයි පුදුම විදියට.... පරක තොටක බැහැල ගියත් මාමේ නැන්දේ කියා ගත්තු ගමන්මයි.... ඉස්සර මට මතකයි ඉස්කෝලෙ අරින්නෙ 12.30 ට ඒ උනාට අපි ගෙදර එද්දි 3.00 විතර වෙනව.... උබල බලයි මු පොඩි කාලෙ ඉදන් රස්තියාදු කාරයෙක් කියල....නෑ බොලවු...( ඇත්තටම බැලුවොත් රස්තියාදු තමයි නේ... ) කමක් නෑ කියමුකො.... ඔන්න එන අතරතුරේ කොරන මහලොකු වැඩ....

 01. එන පාර දිගට තියෙන ගස්වල මල්, ගෙඩි, කොල කඩනව.... ( මට මතකයි අපේ පංතියෙන් ගස් නගින්න පුලුවන් මට විතරයි...)
එක දවසක් රබුටන් කඩල බල්ලෙක් එක්ක දිවුව කකුල් ගෙවෙනකන්...

 02. අපි එන පාරෙ ඇලක් යනව ටිකක් ලොකුයි.. ඒ කිවුවෙ අඩි 10ක් විතර පලල ( දැන් නම් මට හිතෙන්නෙ ඒ ඇල නැතිව ඇති) ඒ කාලෙ ඒක මහ ලොකු ඇලක් නොවැ. දැන් පොඩි උනාට..අම්මල කියන්නෙ තොපිලගෙ කරදඩු උස් උනාට අපිට තාම උබල පොඩි උන් කියල... උබලට කියල නැද්ද?? මට නම් තාමත් කියනව... වැරැද්දක් කලාම....කතාව කිවුවෙ නෑනෙ ඇල ගැන කිවුවට.... කට්ට්යටම දෙනවනෙ බොතල්..( ගල් නෙමෙයි.... වතුර බොතල් අර අපි කරේ එල්ලගෙන ගියෙ..) ඔන්න ඕකට හොදට හරි බැරි ගැහිල ඉද්ගෙන මාලු අල්ලනව... යකො හිතපන් මාලු අපේ ලගට එනව නෑනෙ... ඉතින් ගෙදර එද්දි මඩ කරියො වගේ..... ඉතින් ගුටි.... ( විශේශයෙන් කියන්න ඕන... අපෙ අය්යයි අක්කයි දෙන්නත් මේ වැඩේ කරල තියෙනව.... මට මතක හැටියට අපේ තාත්තත් කරල තියෙනවලු... තත්ත කර කියන්නෙ පුතාලත් කරන්න ඕන කියන එකනෙ... නැත්තම් උ කවුද?? දන්නව ඇතිනෙ කියන්නෙ ඕනෙ නෑනෙ???

 03. ලොකුම හොරකම තමා මේක.. ඉස්සර අපි එන පාරෙ තිබුන..( තාමත් තියෙනව) සියබල ගහ ලග කඩේ කියල කඩයක්.... ඔන්න ඕකෙන් තමා මුලු ගමක්ම ණයට බඩු ගන්නෙ.. ඒ කියන්නෙ පොතට... මොකද අපෙ අම්මලට පඩි හම්බු වෙන්නෙ මාසෙ අන්තිමටනෙ... ඔන්න වැඩේ බලපංකො.. ඔන්න ඔය කඩෙන් ගන්නව 5 අයිස් පැකට්. ඒ කාලෙ ඒ පැකට් එක පට්ටම ලොකුයි... ( දැන් තියෙනවද බන්) කඩේ නැන්දට කියල පොතට දාන්න කියල ගන්නව... අපේ ලගත් පොතක් තියෙනවනෙ... ඕකත් ලියන්න ඔනනේ පොත් දෙකේම..... ඕය පොත අම්ම ලග තියෙන්නෙ.... කොහොමෙන් හරි මාසෙ අන්තිමට පොත් දෙක බැලන්ස් වෙන්නෙම නෑ.... ඉතින් එදට අපි ඔක්කොම ඉවරයි..( පොඩි දෙයක් කියන්න ඕන ඔක මට පුරුදු කලෙ අපෙ අක්කයි අය්යයි...) ඔක්කොටම එදාට ගුටි පුජාව... පට්ටම ගති...
 මට දැන් මතක් වෙනව අපි වෙලවල් වල නියර වල් වල... පිදුරු ගොඩවල් වල... ඇලේ කරපු සෙල්ලම්.... උබලටත් මතක ඇතිනෙ.... අපේ වත්තෙ තියෙන ගස් වලට වගකියන හැටි.... අපේ පවුල් අතරෙ තිබුන ආදරය සහෝදරත්වය.... බැදීම්... හැම දේම දැන් වෙනස් වෙලා..පවුල හතර අතේ.. අපි වෙන වෙලා... නෑදෑයො නෑ.... කවුරුත් නෑ.. අපිට අපි විතරයි....
 කොහොම හරි මගේ ලස්සන ගමේ ජීවිතේට මට සමු දෙන්න උනා 6 වසරෙදි.... මගේ යාලුවොන්ගෙ නම් තාම මගේ මතකෙ තියෙනව... ගෙවල් තිබුන තැන්.... හිටන් මට මතකයි.... මගේ බයිසිකලෙන් මම මුලු ගමේම කරක් ගැහුව ඔය පොඩි කාලෙට.. ඒ මතකයන් තාම තියෙන්ව... ඒ මතකයන් කවම දාවත් අමතක වෙන්නෙ නෑ... මම අදටත් මට ඒ මතකයන් මතක් වෙනව... අපි යාලුවො රංඩු කරපු හැටි.. බෙදා හදාගෙන කාපු හැටි... අදටත් මතක් වෙනව..,. මගේ එ යාලුවො දැන් මොනව කොහේ ඉන්නවද කියල දන්නෙ නෑ.... අපේ ඉස්කෝලෙ කෙල්ලො කොල්ලො දෙපාර්ශවයම හිටිය.... මාරම සහෝදරත්වයක් තිබුනෙ.. එක දැන් කාලෙ නෑ බොලවු... මෙන්න උන්ගෙ නම්

01. ධනුශ්ක
02. ධම්මික
03. අජිත්04. ගයාන්
05. අසිත
06. තුශාර ( මු එක්ක තමා මම හැමදාම වලි දාගන්නෙ.. )
07. ගිහාන්
08. කල්පනී
09. ඉදුනිල්
10. නන්දසේන
11. චින්තක...
මෙන්න සෙට් එක.

 මම ගම පැත්තෙ ගියේ නෑ දැනට අවුරුදු 5 කින් විතර.. මගේ යාලුවන්ව දැක්කෙ නෑ අවුරුදු 12 කින් විතර ඒ උනාට මට තාම මුන මතකයි.. මම දන්නෙ නෑ උන්ට මාව මතකද කියල... මගේ කාර්යබහුලත්වත් එක්ක මට මගේ යාලුවන්ව දැක ගන්න පුලුවන් වේවිද කියන බය මට තියෙනව... මට අරන්චි ආව යලුවෙක් බදල කියලත්... මම හැමදාම ට්‍රයි කරන්නෙ කගෙ හරි නම්බර් එකක් හොයා ගන්න,,... කතා කරන්න හරි... මට හිතෙනව අපි ගමට ගියොත් පිය කට්ටිය විදියට පිලිගනීද කියල... ඉස්සර මුනු දැන් ගමේ තියේවිද කියන බයත් තියෙනව.... ඔන්න ගමේ විස්තර..... දිග වැඩිද මන්ද??

 ඔන්න මම කොලබට ආව....

 මම කොලබ ලොකු ඉස්කෝලෙකට අවෙ... අපෙ තාත්ත් ගිය ඉස්කෝලෙ... තාත්තත් එක්ක එකට ඉස්කෝලෙ ඉගන ගත්තු බුවෙක් තමා එවකට අධ්‍යාපන ඇමති... ඔන්න තාව චාන්ස් එක්ක් එකෙ පින්සිපල් අපෙ තත්තගෙ බැජෙක්.. මට නො හෙල්ලුම් පොල් මල්ලුම්.... මම ඉදල හමාරයි.. එකක් කියන්න ඕන් ඉතින් ඒ ඉස්කෝලෙන් මට ගජ සැලකිලි.... අපේ තත්තට ඉස්සර තාත්ත ඉගන ගන්න කාලෙ පින්සිපල් කම්ත් දෙන්න හැදුවලු ඒ කාලෙ හිටපු පින්සිපල්... කරපු කුපාඩි කම් වලට... මට කිවුවෙ මගේ පින්සිපල්..... තාත්ත වගෙ වෙන්න එපා කියල්ත් කිවුව... ( විශේශයෙන්) මොකද ඒ සර්ට මට පින්සිපල් කම දෙන්න බෑ කියල.... ඔන්න මම ඉස්කෝලෙට ගියා... කොහොමද ගියේ... කවුද් එතකොට කොලබ ඉන්නෙ....?? යකො කවුරුවත් නෑ බොලවු.. මම විතරයි... තාත්ත රට වටේම යනව... බිස්නොස් නෙ කොරන්නෙ.... 

මම ඉතින් බොඩින් වෙලා කාලය ගත කලා... මට මතකයි මම ඉස්සර කවි ලිවුව.... අම්මට... ලිවුන් ලිවුව.... ඒ ලිවුන් තාම අම්මගෙ ලග තියෙනව.. අම්ම මට ගදි කතාවක් කිවුව.... මොකද්ද දන්නවද?? මම ඉස්සර අම්මට ලිවුන් ලියනව... කවි ලියනව....හිතේ දුකට.. පොඩියිනෙ... අම්මල මතක් වෙලා... එක දවසක් ඔය ලිවුම්කුයි කවියකුයි මගේ පොත අස්සෙ තිවිල අපේ පංති භාර මිස්ට අහු වෙලා.. මම දන්නෙත් නෑ...

 එක ලොකු ප්‍රශනයක් වෙලා අම්මලට එන්න කියල.... මාව එක්කගෙන යන්න කිවුව... එතකොට මම 9 වසරෙ.. අවුරුදු 03 කොලබට වෙලා තනියම හිටිය... මම ඉස්සර භාග ටිකට් එකක් අරගෙන ගාල්ලෙ එනව... කොහොමද මගේ වැඩ... ඔන්න ඔහොම කාලෙ ගෙඋන කොලබ.... මම ගාල්ලට එනකොට අපෙ අම්මට ප්‍රමොශන් එකක් හමුවෙල අම්ම ගල්ලෙ ටවුන් එක කිට්ටුව තැනකට අව....

එත ඉදන් කතාව පස්සෙ දාන්නම්... 

මම දැනට නවතිනව ඔයාලට ශුභ දවසක්...